అందరు సుఖపడాలి నంద నందనా...

సమయం ఒంటిగంట దాటింది...
అలవాటు ప్రకారం కడుపులో రాట్ రేస్ మొదలయింది. చేసిన పని చాలు అనుకుని కీబోర్డ్ మీద WINDOWS + L కొట్టి లంచ్ కి ఉపక్రమించాను. అలా నడుచుకుంటూ డౌన్ ఫ్లోర్ లో ఉన్నా Cafeteria కి వెళ్లాను. ఫుల్ రష్ గా ఉంది. ఇంతలో మా కలిగ్ కనిపించి ఇద్దరికీ నాన్ మరియు ఆలు గోబీ ఆర్డర్ చేసింది. కాసేపటి ఎదురు చూపులు తరవాత రెండు ప్లేట్లు వచ్చాయి. ఇక అలా ఒక టేబుల్ చూసుకుని, పిచ్చా పాటి మాట్లాడుకుంటూ తినడం మొదలుపెట్టాం.
           ఆలు గోబీ చేసినవాడికి బ్లడ్ ప్రషర్ సమస్య ఉన్నట్టు ఉంది, బొత్తిగా ఉప్పు కారం వేయలేదు. తప్పదు అన్నట్టు అలా తినడం మొదలుపెట్టాను. నా మొహం చూసి మా కలిగ్ అడిగింది..  "How is it?" అని. "Yaa Yaa... Good Good." అన్నాను ఇకిలించుకుంటూ. మొహామాటం కదా.. నచ్చలేదు అని వాళ్ళని ఇబ్బంది పెట్టడం ఎందుకు. అలా నాన్ రెండు ముక్కలు తిన్నాక..  నాన్ యొక్క భౌతిక స్థితి లో ఏదో మార్పు వచినట్టుంది. రెండు వేళ్ళతో త్రుంచడం అవ్వడం లేదు. సరే రెండో చెయ్యి కూడా పెట్టి త్రుంచి నోట్లో పెట్టుకున్నా. హావాయ్ చెప్పు ముక్క ఏదో నోట్లో పెట్టుకుని నవిలినట్టు అనిపించింది. ఈ రకంగా ఒక్కో ముక్క క్రష్ చేయడానికి నానా అవస్థా పడాల్సోస్తుంది. తిండి తినడానికి ఇన్ని కష్టాల? అవసరమా అనిపించింది..
        సో మిగతాది అలాగే వదిలేసా.. "Hey! Whaaat Haappen?" అంది మా కలిగ్. "Yaa! its OK. I am not much hungry" అని మళ్ళి ఇకిలించాను. అసంతృప్తిగా ముగిసిన లంచ్ బ్రేక్ తో మళ్ళి నా డెస్క్ చేరుకున్నా. 'డబ్బు పోయే శని పట్టే' అంటే ఇదేనేమో. ఈ సమస్య నాకేనా లేక అందరికినా? నాకు తెలిదు.

        సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్తూ ఎమన్నా చిరుతిండి తిందామని రోడ్డు పక్కన ఆగాను (ఎప్పుడు తిండి గోలేనా వీడికి అనుకోకండి). చుట్టూ పరికించి చూస్తె ఒకావిడ బండి మీద మిరపకాయ బజ్జీలు వేస్తూ కనిపించింది. వేడి వేడి బజ్జీలు చూడగానే లోపల ఉన్నా ఆత్మా రాముడు గట్టిగా విజిల్ వేసాడు.
         ఇంక ఒక్క నిమిషం కూడా ఆలస్యం చేయలేదు. వెంటనే ఆలు బజ్జి ఒక ప్లేట్ ఆర్డర్ చేశా. ఆ తరవాత బజ్జి, ఆ తరవాత మిరపకాయ బజ్జి, తరవాత ఒక ఎగ్గు బజ్జి. భయంకరంగా తిన్నాక ఎంతయింది అని అడిగాను. ముప్పయి రూపాయలు అన్నది ఆవిడ. అంతేనా? అప్పుడు ఆవిడ వంక చూసాను. కొంచెం పెద్దావిడే. నలబై ఉండవచ్చు. ప్రతి రోజు సాయంత్రం నాలుగు నుంచి మొదలవుతుంది వీళ్ళ వ్యాపారం. బాగా ఎండగా ఉంది. కాని ఆవిడలో అలాంటి విసుగు, అలసట ఏమి కనిపించడం లేదు. ఎంత వోపిక ఆవిడకి?

      ఆవిడ ఒక్కతే కాదు. ఆ రోడ్డు లో చాల మంది నడి వయసు స్త్రీలు ఇదే చేస్తుంటారు. మన భారతీయ స్త్రీలకు ఇంట్లో ఉండే భాద్యతలు ఏమిటో అందరికి తెలుసు. అవన్నీ నిర్వర్తిన్చుకుని ఈ పని కూడా చేయడం అంటే చిన్న విషయం కాదు. ఇలా చిన్న వ్యాపారాలు చేసే వాళ్ళు ఎంత సంపాదిస్తారు? ఈ సంపాదనతో వాళ్ళ వాళ్ళ పిల్లల్ని బాగా చదివించ గలుగుతారా? సగటు మనిషి అనుభవించే అన్ని సౌకర్యాలు అనుభవించ గలుగుతారా? వాళ్ళ తరవాతి తరం వారు భవిష్యత్తు ఎలా ఉంటుంది? ఏమయినా అభివృద్ధి చూడగాలుగుతారా?

          అసలు ఇదే నా మెయిన్ బ్లాగ్ టాపిక్. ఆవిడ ఇంటి అవసరాల కోసం ఎంత dedication చూపిస్తుంది. ofcourse అది అవసరం వలన వచ్చిన dedicatin కావచ్చు. కాని అలా కష్టపడే వారిని encourage చెయ్యాలి అని నాకనిపించింది. మనలో చాల మందికి ఏదో ఒక చారిటి Activity లో పాలుపంచుకోవాలని ఉంటుంది. ఇలాటి చిన్న వ్యాపారస్తులకి బిజినెస్ ఇవ్వడం కూడా నా ద్రుష్టి లో వారికి సహాయం పడటమే. కొంత మంది ఉంటారు, కూరగాయల బండి వాడి దగ్గర రూపాయ్ రూపాయ్ కి బేరం ఆడుతుంటారు. కాని సూపర్ బజార్ కి వెళ్లి వాడు ఎంత ఖరీదు చెప్పినా కిక్కురు మనకుండా ఇచ్చి వస్తారు.

            కష్టపడే వారు ఎవరైనా వారికి ఎదిగే హక్కు ఉంది. ఎదగాలని తాపత్రయ పడే వారికి చేయూత నివ్వడం కూడా మన బాధ్యత. కూరగాయల బండి నడిపే వ్యక్తీ కొడుకు కూడా అదే బండి నడపకూడదు.


            మనం వింటుంటాం Developed Countries , Developing Countries అని ఉంటాయి. India ఒక Developing Country. ఎన్నో సంవత్సరాలుగా Developing Country గానే ఉంది. అన్ని వర్గాల ఆర్ధిక ప్రమాణాలు సంతృప్తి కరంగా మారిన రోజున మనది కూడా Developed Country అవుతుంది (నాకు తెలిసిన ఎకనామిక్స్ ఇంతే). కాబట్టి చిన్న చిన్న వ్యాపారస్తులను ఆదుకుందాం. ఎందుకంటే....

"అందరు సుఖపడాలి నంద నందనా"

ప్రేమలో ఉండగా మరొకరు ఆకర్షిస్తే..

మనిషికి ఎన్నో కోరికలు..
తనకేం కావాలో తనకే తెలియదు.. దక్కినవి నచ్చవు, దక్కనివాటి కోసం ఆరాటం ఆగదు.
ఈ మానసిక అసమతుల్యంలో.. అతని చర్యలేమిటో అతనికే అంతుచిక్కదు...
తొందరపాటు తనంలో తీసుకునే నిర్ణయాలకి భావిష్యతులో మూల్యం చెల్లించవలసి వస్తుంది.




ఈ రోజు విన్న ఒక సంఘటన.. ఈ పుట రాసేలా చేసింది నన్ను.
ప్రేమలో ఉండగా మనసు మరో వైపు మల్లుతుందా?
అవును, కొన్ని సందర్బాలలో జరుగుతుంది. అది కూడా చాల సహజంగా. తప్పు అని కూడా చెప్పలేని విధంగా..


ఉదాహరణకు... కాలేజి రోజుల్లో ప్రేమలు ఎక్కువగా అందానికి, ఆకర్షణకు కొన్ని కొన్ని సార్లు ఏ కారణం లేకుండా కూడా మొదలవడం మనం చూస్తుంటాం. ఈ రోజుల్లో ఇవి మరీ ఎక్కువ కదా?


అయితే.. ఎప్పుడయితే మనిషిలో (ఆడ అయినా మగ అయినా) మెచ్చ్యురిటి లేదా మెరుగయిన ఆలోచనా విధానం మొదలువుతుందో, అప్పుడు తన ఆలోచనలు పూర్తీగ మారడం జరగోచ్చు.  అప్పుడు తన జీవిత బాగస్వామి పట్ల తనకి ఉన్నా Requirements మొత్తం కొత్తవి రావొచ్చు.


ఒకప్పుడు రఫ్ గా ఉండి అందరిని బయపెట్టే మనిషి పట్ల crazy గా అనిపించిన అమ్మాయికి, పరిణితి వచ్చాక.. మృధుస్వభావి, వినయవిదేతలు కలిగిన మనిషితో జీవితం ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది అనే ఆలోచనా వస్తే..?


ఒకప్పుడు.. అందంగా గర్వంగా ఉండే అమ్మాయిని సత్యభామ తో పోల్చుకుని మురిసిపోతే.. ఉద్యోగంలో చేరి నిజ జీవితపు ఒడి దుడుకులు చూసాక, తనని అర్ధం చేసుకుని కష్ట సుఖాలలో కాస్త ఊరటగా ఉండే అమ్మాయి.. నలుగురికి మంచి చేసే అమ్మాయి పట్ల ఆరాధన భావం పెంచుకుంటే.. మొదటి అమ్మాయితో జీవితం దుర్బరం అవుతుంది అన్న నిర్ణయానికి వస్తే?


ఎం చేయాలి?


సహజంగా ఎం చేస్తుంటారు?
కొంతమంది తప్పదు తల రాత అని కంటిన్యు అయిపోతారు..
కొందరు ఎలా చెప్పాలో తెలియక మెల్లగా మాట్లాడటం తగ్గిస్తారు. కాని అవతల వారికి ఎం జరిగిందో అర్ధం కాక పిచ్చి ఎక్కుతుంటుంది.
కొందరు ఏ నిర్ణయం తీసుకోరు.. రెండు relations ఒకేసారి నడిపిస్తుంటారు. ఇది చాల ప్రమాదం, ఈ కేసు లో చివరికి ఏ మంచి జరగదు.
ఇక పోతే మరికొందరు.. ఎవరో ఒకరిని స్నేహితులుగా మార్చుకుంటారు.


పైన చెప్పిన వాటిలో మీరు దేన్నీ సమర్దిస్తారు?
సరే అది పక్కన పెడదాం..


ఇదే విషయాన్ని మరొక కోణంలో చూద్దాం.
ప్రేమించిన వ్యక్తి మరొకరితో సన్నిహితంగా ఉంటున్నారని తెలిసినప్పుడు ఎం చేయాలి?


కొందరు పిచ్చికోపంతో ఊగిపోతారు.. మరి కొందరు మగవారు ఉన్మాదిలాగా మారి రాక్షసత్వం చూపిస్తారు.
కొందరు జీవితం మొత్తం కోల్పోయామనే భావనతో total గా డిప్రేస్స్ అయిపోయి తాగుబోతులు అవుతుంటారు.
కొందరు కుమిలి కుమిలి ఏడ్చి కొన్నాళ్ళకు మాములుగా అవుతారు.
కొందరు బలహీనమయిన మనస్తత్వం కలవారు జీవితాన్ని అంతం చేసుకుంటారు. (ఇది అతి పెద్ద మూర్కపు పని)


దీనిలో మీరు దేనిని సమర్దిస్తారు?


సరే నేను విన్న సంఘటన దగ్గరకు వస్తే..
ఒక అమ్మాయి రెండో వ్యక్తి ని ఇష్టపడి, ఇద్దరితో సమానంగా ఉండటం జరిగింది..
ఆ తర్వాత ఈ ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు గొడవపడటం వలన మొదటి వ్యక్తీ ప్రాణాలు కోల్పోయారు.




ఇక్కడ ఎవరిది తప్పు?
కచ్చితంగా మీరు వోప్పుకుంటారు. అమ్మాయిది అని.
కాని ఆ అమ్మాయి ఎం చేసి ఉండాల్సింది. మొదటి వ్యక్తి కి అర్ధమయ్యేలా చెప్పాల్సింది. అది అంత సులువు కాదు. కొంచెం కష్టమే.. కాని ప్రాణాలు పోయే అంత కష్టం మాత్రం కాదు కదా? ఒక మాట చెప్పేసి ఉంటే ఎలా ఉండేది? కాని తను బయపడి ఉంటుంది.
ఒక వేళ చెప్తే.. తను పాజిటివ్ గా తీసుకుంటాడో లేదో అని అలోచించి ఉండొచ్చు. కాని ఈ కన్ఫ్యూజన్ ఖరీదు ఒక ప్రాణం.






మరేం చేయాలి?
మనసు విప్పి మాట్లాడుకోడమే మిగిలి ఉన్నా ఒకే ఒక మార్గం.
అర్ధమయ్యేలా చెప్పి, అతను లేక ఆమె అంగీకారం తీసుకోడం చాల అవసరం. రెండో వ్యక్తీకి ని కూడా ఇందులో involove చేయడం మంచిది. ఒక మంచి understanding తో స్నేహుతులుగా మారే అవకాసం ఉంటుంది.






అలా చెప్పినప్పుడు అంగీకరించే సహృదయం రెండో వ్యక్తీ (విడిపోయే వ్యక్తి) ఉండాలి. కాలం మారుతుంది. కాలంతో పాటు ఆలోచనలు, భావాలు మారాలి. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే.. ప్రేమించడం అంటే.. వారి క్షేమం కోరోకోడమే..  వారు సంతోషం గా లేకుండా కలిసి ఉంటే.. అది ఒక మంచి సంబంధం అనిపించుకోదు. అయినా ఒకసారి వారి మనసు మారిన తరువాత తిరిగి మార్చాలనుకోడం అంత సబబు కాదు.




చివరిగా ఒక మాట. ఒకరిని భ్రమలో ఉంచి, మరొకరితో advance అవడం మాత్రం చాలా చాలా పెద్ద పొరపాటు. ఏదయినా Frank  గా ఉండాలి. ఉన్నది ఉన్నట్టుగా, నిజాన్ని నిర్బయంగా చెప్పాలి. "ప్రేమ జీవితాలని నిలుపుతుంది. మరో కోణంలో జీవితాలతో ఆడుకుంటుంది. జీవితాలను అంతం చేస్తుంది."




ఇప్పుడు ఇదంతా చదివి అందరు ప్రభావితం అయిపోయి.. పార్టీలు మార్చేయాలని కాదు. ఒక్కోసారి అది పెద్ద పొరపాటు కూడా అవుతుంది. ప్రేమించిన వారిని వదిలేసి తప్పుడు త్రోవలో పడటం కూడా జరుగుతుంది. కాబట్టి ఏదయినా బాగా అలోచించి నిర్ణయం తీసుకోడం అవసరం.


"నిజమయిన ప్రేమను త్రుంచాలనుకోడం మూర్కత్వం."